Warning: Creating default object from empty value in /home/users/pracowniaoop/public_html/oop.org.pl/wp-content/plugins/jetpack/modules/publicize.php on line 99
Ogrodowa Mapa Polski | Park Lotników Polskich w Krakowie - Ogrodowa Mapa Polski
title

Park Lotników Polskich w Krakowie

 

Dawniej Park Kultury i Wypoczynku, znany też jako Park AWF-u.

Ocena odwiedzających:

Dodaj swoją recenzję u dołu strony!

Nikt jeszcze nie ocenił

Adres: Kraków;

Województwo: małopolskie

Współrzędne GPS: 50.070412N, W

Telefony:

DLACZEGO WARTO ODWIEDZIĆ?

W chwili obecnej park zajmuje powierzchnię ok. 60 ha. Na jego terenie znajdują się:

  • alejki dla rowerzystów,
  • ścieżki spacerowe,
  • 2 pomniki:
    • „Chwała Lotnikom” (od 1970 r.)
    • „Ku czci lotników polskich poległych w latach 1939-1945” – zaprojektowany przez Bronisława Chromego, odsłonięty w pięćdziesiątą rocznicę wybuchu II wojny światowej,
  • Kraków Arena – hala widowiskowo-sportowa,
  • Park edukacyjny „Ogród Doświadczeń”.

W pobliżu parku, na terenie dawnego lotniska, znajduje się Muzeum Lotnictwa Polskiego działające od 1963 roku.

Godziny otwarcia:

Ogród otwarty całą dobę

Ceny biletów:

Wstęp wolny

W sieci:

www  facebook

WYBRANE ZDJĘCIA

lotnik 1

lotnik 2

lotnik 4

lotnik 5

Plany

lotnik plan

Zdjęcia

Filmy

Nie dodano

Rośliny

Park położony jest w dolinie Wisły, na lewym brzegu rzeki. Ukształtowanie terenu parku jest zróżnicowane. W części południowej (przy al. Pokoju) teren jest równinny, w części środkowej znajduje się skarpa, wznosząca teren parku o około 3 metry. Północna część jest urozmaicona niewielkimi pagórkami, które są pozostałościami po rozebranym Forcie XV “Pszorna”. Południowa część parku jest słabo zadrzewiona, przeważają tam trawy i rośliny zielne z pojedynczymi drzewami lub ich skupiskami. Północna część parku posiada zwarte zadrzewienie.
Drzewostan Parku Lotników Polskich charakteryzuje się dużą różnorodnością, przeważają tu drzewa rodzime, głównie liściaste: topola czarna, czeremcha późna (amerykańska), olsza czarna, wierzby biała i krucha, dąb bezszypułkowy i szypułkowy, klon pospolity i srebrzysty, brzoza brodawkowata, robinia akacjowa. Z iglastych rośnie tu modrzew europejski oraz kilka świerków. Urozmaiceniem drzewostanu są drzewa owocowe: czereśnie, śliwy wiśniowe czerwonolistne oraz orzechy włoskie.
Jednym z ciekawszych i charakterystycznym elementem parku są okazałe i dość stare wierzby płaczące. Rosną one pojedynczo lub tworzą malownicze skupiska. Najstarsze egzemplarze wierzb osiągają rozmiary drzew pomnikowych i mają bardzo ciekawe pokroje. Okazałe grupy drzew jednorodne gatunkowo są charakterystyczne dla naszego parku, oprócz wierzb tworzą je: robinie akacjowe, modrzewie europejskie, brzozy brodawkowate i jesiony wyniosłe. Uroku parkowi dodają malownicze szpalery drzew rosnących wzdłuż alejek, tworzą je: olchy czarne, kasztanowce białe i topole czarne. Ogółem w inwentaryzacji wykonanej w 2006 roku wyszczególniono ok. 40 gatunków i odmian drzew oraz 9 gatunków i odmian krzewów. Najliczniejsze krzewy to: jaśminowiec wonny oraz bez czarny.
Na trawnikach parkowych wypatrzeć można kwitnące: stokrotki, jaskry, mniszki pospolite, bodziszki leśne, jasnoty białe i przetaczniki ożankowe. Uważny obserwator odnajdzie w naszym parku dwa gatunki grzybów, które podlegają prawnej ochronie, są to: purchawica olbrzymia oraz koronica ozdobna, a także popularną pieczarkę szlachetną.

Historia

Teren, na którym położony jest Park Lotników Polskich od wielu wieków należał do podkrakowskiej wsi Czyżyny. W latach 1864-1869 Austriacy (Kraków był wtedy w zaborze austriackim), zbudowali tu fort, który otrzymał nazwę ”Pszorna” i numer XV. Fort nr XV “Pszorna” należał do drugiego pierścienia umocnień Twierdzy Kraków. “Fort miał bronić ważnego traktu lubelskiego, od strony zaboru rosyjskiego, niestety wyjątkowo krótko miał wartość bojową, z uwagi na wynalezienie nowego środka bojowego – działa gwintowego. Okazało się, że wobec tej broni forty redutowe (do jakich należał), były nieskuteczne”. W latach 1952-1954 fort został zburzony i rozcięty ulicą Wojewódzką (później al. Planu 6-cio letniego, obecnie al. Jana Pawła II), łączącą Kraków z budowaną wówczas Nową Hutą. Na północ od fortu w 1912 roku założono jedno z pierwszych w Europie stałych lotnisk wojskowych “Rakowice-Czyżyny”.
Park Kultury i Wypoczynku powstał na uporządkowanym terenie byłego fortu, nierówności pofortecznego terenu uformowano w pagórki, pozostawiono na nich stare drzewa. Główne wejście do parku ozdobione zostało rabatami z różami. Drzewa, mające stanowić zieleń obrzeżną parku, sadzone były już kilka lat wcześniej przez studentów Wyższej Szkoły Rolniczej oraz mieszkańców Nowej Huty w tzw. “czynie społecznym”.
W początkowych planach park miał zajmować 230 ha, a jego tworzenie miało trwać do 1980 roku, ostatecznie pierwsza jego część (8 ha) oddana została do użytku w 1965 roku, a prace zakończono w 1966 r. Końcowe rozmiary to 60 ha.
Podstawową funkcją tego parku było odizolowanie Krakowa od Nowej Huty i kombinatu metalurgicznego im. Sendzimira, dawniej Huty im. W. Lenina.
Do roku 1989 park ten nazywano “Parkiem Kultury i Wypoczynku”. W 1989 roku Rada Miasta Krakowa wprowadziła aktualnie obowiązującą nazwę “Park Lotników Polskich”. Nazwa związana jest z sąsiadującym z parkiem Muzeum Lotnictwa oraz z pomnikami “Ku czci lotników polskich poległych w latach 1939 -1945” autorstwa Bronisława Chromego z 1989 roku oraz “Chwała Lotnikom” z 1970 roku.

Ciekawostki

Zgodnie z niezrealizowanymi planami na powierzchni 230 ha zamierzano wybudować:

  • stadion dla 100 tys. widzów
  • kryte i otwarte baseny
  • sztuczne lodowisko
  • wesołe miasteczko

Źródła zdjęć i informacji, ciekawe linki:

Wikipedia

Parki i ogrody

Park zgłosił:

Andrzej Nowiński ‚Zieleń we wnętrzach’

Wydarzenia

Aktualności

Źródła zdjęć - pod każdym zdjęciem w powiększeniu. Źródła i autorzy opisów oraz dodatkowe licencje dla treści - przejdź do zakładki "Więcej Informacji" (powyżej).

ZNASZ MIEJSCE, KTÓREGO NIE MAMY?

ZGŁOŚ JE DO NAS

PODOBA CI SIĘ TEN PROJEKT?

POMÓŻ MAPIE FINANSOWO

CHCESZ GO WSPÓŁTWORZYĆ?

ZOSTAŃ WOLONTARIUSZEM

NAPISZ RECENZJĘ: