title

Palmiarnia w Gliwicach

 

Na 2000 m2 rośnie ponad 6000 roślin rozmieszczonych w pięciu pawilonach tematycznych

Ocena odwiedzających:

Dodaj swoją recenzję u dołu strony!

Nikt jeszcze nie ocenił

Adres: Gliwice;

Województwo: śląskie

Współrzędne GPS: 50.301308N, W

Telefony: 32 335-04-37

DLACZEGO WARTO ODWIEDZIĆ?

Palmiarnia Miejska w Gliwicach jest ośrodkiem popularyzacji wiedzy o florze i faunie z innych stref klimatycznych. Dzieciom i młodzieży umożliwia zdobycie wiedzy w sposób znacznie ciekawszy niż ze szkolnych podręczników. Osobom dorosłym pozwala na odpoczynek i relaks w przyjemnym naturalnym środowisku. Dla osób starszych Palmiarnia stanowi z pewnością bardzo przyjemne miejsce spotkań sprzyjając miłemu spędzeniu czasu i procesom integracyjnym. Niewysokie ceny biletów wstępu dają możliwość zaznajomienia się z egzotyczną przyrodą niemal wszystkim miłośnikom przyrody. Kierownictwo Palmiarni utrzymuje stałe kontakty z podobnymi placówkami, dzięki czemu gliwicka kolekcja wzbogacana jest o nowe, ciekawsze okazy flory i fauny.

Godziny otwarcia:

Poniedziałek – nieczynne
Wtorek – Piątek 9:00 – 18:00
Sobota – Niedziela 10:00 – 18:00

Ceny biletów:

Bilet normalny: 7 zł
Bilet ulgowy: 5 zł
Karta rodzinna: 10 zł
Bilet seniora: 3,50 zł

Cennik

W sieci:

www

WYBRANE ZDJĘCIA

gliwice 1

gliwice 2

gliwice 3

gliwice 4

Plany

Nie dodano

Zdjęcia

Filmy

Nie dodano

Rośliny

Budynek palmiarni to nowoczesna konstrukcja architektoniczna o powierzchni 2000 m2, w którym rośnie ponad 6000 roślin, a najstarsze okazy mają nawet ponad 150 lat. Palmiarnia jest podzielona na pięć pawilonów tematycznych, w których poza egzotycznymi roślinami znajdują się również: terraria z gadami, akwaria z żółwiami płaszczkami, egzotyczne papugi i kanarki.
Można tam obejrzeć kanaryjskie palmy daktylowe, palmy podzwrotnikowe, rośliny użytkowe, a także akwaria z żółwiami, gady w terrariach czy egzotyczne papugi i kanarki. Najstarsze okazy roślin liczą ponad 100 lat. Ekspozycja jest stale wzbogacana o szczególnie ciekawe i rzadkie gatunki. Pamiętajmy, że rośliny kwitną i owocują w różnych porach roku – inaczej wygląda Palmiarnia w zimie, a inaczej w lecie.

  • Pawilon I – rośliny użytkowe

Stworzyliśmy w nim warunki jakie panują w klimacie subtropikalnym, gdyż większość zgromadzonych tu roślin pochodzi z tej strefy klimatycznej, choć nie tylko. Łączy je jedno – użyteczność dla człowieka i wpływ na jego gospodarkę. Niemal każdemu gatunkowi tu prezentowanemu można przypisać ciekawą historię opowiadającą o metodach wykorzystania jego właściwości przez ludzi. Goście Palmiarni z ciekawością odnajdują gatunki znane przez nich jedynie z części roślin wykorzystywanych w życiu codziennym. Tu mogą zobaczyć je w „całości”. Wszystko to można podziwiać przy odgłosach egzotycznych ptaków, a stali goście z pewnością zauważą zmiany jakie zachodzą w tym pawilonie w czasie całego roku

  • Pawilon II – rośliny tropikalne

W tym pawilonie obserwując rośliny nie zauważymy wpływu pór roku na ich rozwój. Zgromadzone tu okazy nie przechodzą okresu spoczynku. W strefie tropikalnej w której występują w stanie naturalnym panują zbliżone warunki przez cały rok. Powietrze jest bardzo wilgotne, a temperatura nie spada poniżej 18C. Zgromadzone tu rośliny tworzą tzw. „piętra” co jest cechą charakterystyczną dla deszczowego lasu tropikalnego.
Nieodłącznym elementem tego pawilonu jest kaskada i oczko wodne, w którym pływają piranie, pielęgnice pawiookie oraz sumy afrykańskie.

  • Pawilon III – historyczny

W trzecim pawilonie ekspozycyjnym zgromadzono najstarsze i jedne z najbardziej okazałych roślin jakie można oglądać w Palmiarni. Szczególnie jesteśmy dumni z palm – feniksów kanaryjskich, których wiek przekroczył 120 lat. Zostały one przywiezione w 1924 roku na wystawę botaniczną zorganizowaną w szklarniach Palmiarni. Dużym zainteresowaniem cieszą się również palmy z rodzajów latania i niebochronka, które podobnie jak 15 metrowe araukarie i brachychiton pamiętają jeszcze „starą Palmiarnię”. Goście mogą odpocząć w altance i na ciekawie wkomponowanych w zieleń ławeczkach. W środkowej części pawilonu w oczkach wodnych rosną papirusy i pandany, a cichy szum kaskady pozwala na chwilę refleksji.

  • Pawilon IV – sukulenty

W tym pawilonie na zwiedzających czeka zmiana klimatu. Jest tutaj utrzymywana niska wilgotność powietrza i podłoża. Roślinom to nie przeszkadza, gdyż wszystkie one łączy wspólna cecha – zdolność do gromadzenia wody. Wśród eksponowanych sukulentów panuje olbrzymia różnorodność budowy, kształtu, wielkości, miejsca magazynowania wody. Najliczniej prezentowana jest tutaj rodzina kaktusów. Jest ich blisko dwa tysiące sztuk. Są 8 metrowe cereusy i kilkunasto-milimetrowe litopsy – żywe kamienie.

  • Pawilon V – akwaria

Ekspozycja obejmuje prezentację czterech środowisk słodkowodnych. Największy, o pojemności 60 tysięcy litrów jest zbiornik  środowiska Amazonki, pozostałe mają pojemność od 11 – 13 tysięcy litrów każdy.

Amazonia

Amazonia – obszar w Ameryce Południowej który fascynuje badaczy przyrody od dziesięcioleci. Kraina równie piękna i tajemnicza, co dzika i niebezpieczna.  Wieloletnie badania naukowców pozwalają spojrzeć na ten obszar świata,  jak na wielki skarb przyrody, którym matka natura obdarzyła Ziemię. Różnorodność  i bogactwo  środowiska jest błogosławieństwem dla tej krainy, ale równocześnie jej przekleństwem. Nadmierna eksploatacja bogactw naturalnych oraz wyrąb lasów powodują systematyczne kurczenie się obszaru równikowego lasu deszczowego Amazonii. Podziwiając piękno tego środowiska warto mieć świadomość niszczycielskiej siły człowieka, by nie dopuścić do całkowitej degradacji  „zielonych płuc planety”.

Tanganika

Tanganika – najdłuższe jezioro świata i drugie po Bajkale pod względem głębokości. Leży w Afryce Wschodniej. Jest jednym z Wielkich Jezior Afrykańskich powstałych miliony lat temu na skutek ruchów tektonicznych Ziemi. Jezioro rozpościera się pomiędzy terytorium Zambii, Demokratycznej Republiki Konga, Burundi i Tanzanii. Izolacja tego zbiornika wodnego o powierzchni 34,4 tys. km² spowodowała, iż fauna, która je zasiedla jest bardzo specyficzna, a większość z ponad kilkuset  gatunków ryb występujących w Tanganice to endemity. Szczególną okazję poznania specyfiki fauny największego afrykańskiego jeziora daje ekspozycja stanowiąca wycinek strefy przybrzeżnej Tanganiki. Spektakl życia, który ma miejsce w tym jeziorze, to niepowtarzalne zjawisko którego możemy być obserwatorami.

Rzeki polskie

Polskie rzeki to siedlisko wielu gatunków fauny i flory. Mamy je na wyciągnięcie ręki, a jednak nie zauważamy bogactwa otaczającej nas przyrody. Rzeka najczęściej kojarzy się nam z letnim wypoczynkiem i zasłużonym urlopem po całorocznej pracy, a rzadziej z domem wielu gatunków ryb i roślin. Celem tej ekspozycji jest zmiana spojrzenia na otaczającą nas przyrodę i podniesienie poziomu świadomości potrzeby dbania o środowisko naturalne, w którym żyją nasze rodzime gatunki ryb.

Rzeki Azji południowo-wschodniej

Azja Południowo – Wschodnia jest zieloną i wilgotną krainą, obejmującą Półwysep Indochiński i Archipelag Malajski wraz z Filipinami. Środowisko wodne w tym rejonie świata jest bardzo zróżnicowane. Większość roślin hodowanych w akwariach domowych pochodzi właśnie z Azji – zaskakują  kolorystyką i kształtem poszczególnych gatunków. Przedstawicielami bogatej fauny są przede wszystkim rodziny brzanek (Puntius denisoni, Puntius tetrazona) oraz rodziny Botiidae.

Historia

Historia Palmiarni Gliwickiej sięga 1880 roku, kiedy to na terenie kształtującego się parku miejskiego powstały pierwsze szklarnie o charakterze wystawowym. Dynamiczny rozwój obiektów rozpoczął się jednak w 1924 roku, kiedy to zorganizowano wielką wystawę roślin egzotycznych. Wśród nich prezentowano kolekcję palm. Trzy z nich należące do gatunku feniks kanaryjski do dnia dzisiejszego rosną w pawilonie historycznym. W 1925 roku otwarto pierwszy na Śląsku wielki basen o pojemności 120m3 wody dla jednej z największych na świecie roślin wodnych Victoria regia. Odtąd można było podziwiać liczne rośliny znad Amazonki. Zbudowano terraria oraz klatki dla egzotycznych zwierząt. Zachwyt wzbudzały akwaria z kolorowymi rybkami, żabami i żółwiami. Podobnie w ptaszarni, wśród wielu ptaków królowały brazylijskie papugi. Gwałtowny rozwój ilościowy, a także wzrost palm nakazał powiększenie Palmiarni. W 1935 roku wybudowano wysoką na 12m i powierzchni 504m2 szklarnię, która stała się głównym pawilonem wystawowym. Powiększono również kaktusiarnię i dobudowano akwaria. Nieoceniony wkład w ten rozwój wniósł dyrektor Riedel – miłośnik roślin, botanik a jednocześnie dobry organizator. Wraz z inwestycjami wzrastała frekwencja zwiedzających. W 1926 roku Palmiarnię odwiedziło około 8000 osób, a w 1936 roku było ich już 30 tysięcy. Palmiarnia wraz z otaczającym ją parkiem była – razem z śródmiejskimi alejami spacerowymi (obecnie Aleja Przyjaźni) i zespołem krajobrazowego Parku Wilhelma (obecnie Park Chrobrego) „zielonymi płucami” wśród kopalń, hut i zakładów przemysłowych. Palmiarni nie ominęły zniszczenia wojenne. W styczniu 1945 roku obiekty zostały niemal doszczętnie zdewastowane. Powybijane szyby, niesprawna kotłownia i panujący mróz spowodował utratę prawie całej kolekcji roślin. Dzięki wysiłkowi inż. Krzeczewskiego i pracowników Palmiarni w październiku 1947 roku placówka ponownie została otwarta dla zwiedzających. Miała wówczas 1400m2 powierzchni, posiadała około 600 gatunków roślin, 28 akwariów, basen z wodą podgrzewaną przez cały rok oraz duże alpinarium. Sprowadzono wówczas do Gliwic niektóre okazy z opuszczonych po wojnie majątków na Dolnym Śląsku. Wiele egzemplarzy zakupiono lub otrzymano w darze od prywatnych hodowców. W latach 70-tych kolekcja roślin liczyła już 8000 sztuk. Pogarszający się stan techniczny obiektów i wzrost zagrożenia dla zwiedzających wymusił decyzję o zamknięciu Palmiarni 1985 roku. Postanowiono całkowicie zmodernizować wszystkie szklarnie, przy jednoczesnym zachowaniu roślin. Zastosowano metodę obudowy. Najpierw wzniesiono konstrukcję i powłoki nowych pawilonów, a następnie zdemontowano stare szklarnie. Powierzchnia Palmiarni wzrosła do około 2000m2, a najwyższy pawilon mierzy 22 m – co zapewnia dalszy rozwój palm, z których trzy towarzyszą Gliwiczanom od 1924 roku.

Ciekawostki

Szczególną atrakcją jest nowootwarty pawilon akwarystyczny, prezentujący ryby w czterech zbiornikach o różnych środowiskach słodkowodnych: Amazonia, Tanganika, Rzeki Polski i Rzeki Azji południowo-wschodniej. Obiekt, administrowany przez Miejski Zarząd Usług Komunalnych, jest dostępny dla niepełnosprawnych.

Źródła zdjęć i informacji, ciekawe linki:

Wikipedia

Gliwice.eu

MZUK

Ogród zgłosił:

Rafał Szyrszeń

Wydarzenia

Nie dodano

Źródła zdjęć - pod każdym zdjęciem w powiększeniu. Źródła i autorzy opisów oraz dodatkowe licencje dla treści - przejdź do zakładki "Więcej Informacji" (powyżej).

ZNASZ MIEJSCE, KTÓREGO NIE MAMY?

ZGŁOŚ JE DO NAS

PODOBA CI SIĘ TEN PROJEKT?

POMÓŻ MAPIE FINANSOWO

CHCESZ GO WSPÓŁTWORZYĆ?

ZOSTAŃ WOLONTARIUSZEM

NAPISZ RECENZJĘ: