title

Ogród Botaniczny Uniwersytetu Wrocławskiego

 

Jest drugim po Ogrodzie Botanicznym w Krakowie najstarszym tego typu ogrodem w Polsce.

Ocena odwiedzających:

Dodaj swoją recenzję u dołu strony!

Nikt jeszcze nie ocenił

Adres: Wrocław;

Województwo: Województwo dolnośląskie

Współrzędne GPS: 51.115974N, W

Telefony: (071) 322-59-57

DLACZEGO WARTO ODWIEDZIĆ?

Ogród Botaniczny Uniwersytetu Wrocławskiego, nazywany oazą piękna i spokoju w sercu wielkiego miasta, to „żywe muzeum”, a zarazem ośrodek naukowy i dydaktyczny oraz ulubione miejsce wypoczynku wrocławian. Położony jest po północnej stronie katedry Św. Jana Chrzciciela i kościoła Św.Krzyża, częściowo w obrębie historycznego Ostrowa Tumskiego, w odległości ok. 2 km od Rynku. Ogród wpisany jest na listę zabytków woj. dolnośląskiego i mieści się w granicach podlegających szczególnej ochronie historycznego centrum Wrocławia.

 

Godziny otwarcia:

Ogród otwarty od 15 marca do 31 października

Ceny biletów:

Normalny 15 PLN

Ulgowy 5 PLN

Dla posiadaczy karty dużej rodziny  30 PLN

Sezonowy imienny  200 PLN

Wstęp wolny (informacje na stronie ogrodu)

 

W sieci:

www facebook

WYBRANE ZDJĘCIA

d1

d2

d3

d4

Rośliny

Obecnie obszar Ogrodu obejmuje 7,4 ha (i 0,33 ha pod szkłem) i znajduje się w nim około 7,5 tysiąca gatunków roślin (licząc różne ich odmiany liczba ta sięga 11,5 tysiąca) szklarniowych i gruntowych. Na terenie ogrodu, głównie w Arboretum rosną: cypryśniki błotne, mamutowce, sekwoja wieczniezielona, cedry, szydlice, kuningamie, modrzew polski metasekwoje, cyprysowce Leylanda i sośnice. Spośród rosnących na terenie Ogrodu drzew za pomniki przyrody uznano 27 z nich: dęby, cisy, miłorzęby, buki i platany. Oprócz ekspozycji roślin w Ogrodzie można podziwiać zbudowany w 1856 na terenie alpinarium przekrój geologiczny wałbrzyskich złóż węgla kamiennego, przedzielonych osadami piaskowców i łupków. W ekspozycję tę wkomponowano skamieniałe odciski wymarłych roślin, skamieniałe pnie drzew, itp.

Drzewa iglaste należą do gromady nagozalążkowych (Gymnospermae) reprezentowane są we Wrocławskim Ogrodzie Botanicznym przez 30 rodzajów, natomiast drzewa liściaste, czyli należące do gromady okrytozalążkowych (Angiospermae) przez 308 rodzajów. Drzewa i krzewy rozmieszczone są na terenie całego Ogrodu, a ich kolekcja w 2002 r. liczyła 2937 taksonów. Wiele z nich rośnie w dziale systematyki, ozdobnym i dydaktycznym, jednak największe skupisko starych okazów występuje we wschodniej części Ogrodu, miedzy stawem a ulicami Sienkiewicza i Kardynała Wyszyńskiego.

W Alpinarium eksponowane są rośliny pochodzące z gór różnych części świata – zwłaszcza te rosnące ponad górną granicą lasu, popularnie nazywane roślinami alpejskimi. W „starej” części Alpinarium na poszczególnych pagórkach wysadzono rośliny z różnych rejonów geograficznych m.in. z Kaukazu, Alp, gór obu Ameryk, a także z wyżynnych rejonów Azji. Są to gatunki i odmiany botaniczne.
W „nowej” części Alpinarium prezentowane są również odmiany hodowlane roślin górskich, a więc takie u których wyeksponowano cechy nietypowe dla ich naturalnego wyglądu. Alpinarium jest najbardziej atrakcyjne na przedwiośniu i na wiosnę, kiedy mieni się barwami masowo w tym czasie rozkwitających roślin.

Dział Roślin Szklarniowych prezentuje rośliny tropikalne i subtropikalne, w tym także kaktusy i inne sukulenty. Ogród posiada znaczącą kolekcję sukulentów. Te wyjątkowe rośliny rosną na suchych, pustynnych obszarach obu Ameryk, Afryki Pd., Madagaskaru i Wysp Kanaryjskich. Z długotrwałą suszą radzą sobie, gromadząc w wyspecjalizowanych tkankach duże ilości wody. Przed wyschnięciem chroni je np. kulisty kształt, gruby naskórek, nalot woskowy lub bardzo liczne włoski. Kaktusy, najbardziej charakterystyczne sukulenty, pochodzą z Ameryki. O ich urodzie stanowią osobliwe kształty i różnobarwne ciernie. Wiele gatunków agaw, sukulentów rozetowych, kwitnie tylko raz w życiu, potem ginie. „Żywe kamienie” z grupy południowoafrykańskich przypołudników są przykładem zjawiska mimikry, czyli upodobnienia się roślin do podłoża. Do zwiedzania udostępniona jest historyczna kaktusiarnia, w której wyeksponowany został duży wybór roślin znoszących suszę. Na uwagę zasługują również szklarnie z ekspozycjami „Sukulenty Meksyku” oraz „Sukulenty Afryki”.

Kolekcja roślin tropikalnych. Bogaty zbiór roślin tropikalnych usytuowany jest w trzech szklarniach udostępnionych dla zwiedzających. Jego najistotniejszą część stanowi Kolekcja Narodowa Rodziny Bromeliaceae – ananasowatych. Są to epifity (rośliny nadrzewne) pochodzące z obszaru obu Ameryk. Warto też zapoznać się z funkcjonowaniem szklarni, w której rośliny uprawiane są w basenach hydroponicznych. Bezziemna uprawa roślin egzotycznych ma we wrocławskim Ogrodzie Botanicznym wieloletnią tradycję. Przy zastosowaniu tej metody rośliny mają optymalne dla wzrostu warunki i osiągają znacznie większe rozmiary niż rosnące w doniczkach. Bujna roślinność przybliżająca zwiedzającym egzotykę dalekich krain to przede wszystkim ciekawe zbiory paproci, aglaonem, difenbachii, bromelii, dracen, krotonów, filodendronów, a także egzotycznych roślin użytkowych, takich jak kakaowiec, pieprz czarny, wanilia czy kwitnące i owocujące banany. Rośliny subtropikalne posadzone w donicach sezonowo eksponowane są na całym terenie Ogrodu. Jesienią zwozi się je do hali wegetacyjnej, w której zimują.

Rośliny wodne i błotne. Największym zbiornikiem wodnym w Ogrodzie jest staw naturalny, będący pozostałością jednego z ramion Odry. Powierzchnię wody pokrywają w lecie liście grzybienia białego i grążela żółtego. W części ozdobnej Ogrodu, w sztucznym zbiorniku, zgromadzono odmiany grzybieni o różnobarwnych kwiatach.
Dumą wrocławskiego Ogrodu jest kolekcja subtropikalnych i tropikalnych roślin wodnych i błotnych licząca 350 taksonów i uważana za jedną z największych na świecie. Rośliny prezentowane są w kilkudziesięciu akwariach o pojemności 1200 litrów każde.

Historia

Początek dzisiejszego Ogrodu Botanicznego datuje się na rok 1811. Wtedy to właśnie powstał on jako część składowa Uniwersytetu Wrocławskiego – nowo powstałej uczelni. Tereny na ogród uzyskał UWr w miejscu dawnych fortyfikacji miejskich zburzonych po zdobyciu Wrocławia przez Francuzów w 1807 r. Był to obszar leżący w bezpośrednim sąsiedztwie ogrodów książęcych i siedziby pierwszego biskupstwa. Wówczas teren ten leżał pomiędzy głównym korytem Odry, a jej odnogą z której dziś został jedynie staw w Ogrodzie. Ciekawostką jest fakt, że rosnące nad ogrodowym stawem dęby pamiętają czasy gdy płynęła tu jeszcze rzeka. Teren otrzymany w 1811 roku ogrodzono i uporządkowano tak, że w 1816 już 33% było zagospodarowane. Ogród miał kolekcję 2000 gatunków roślin w tym 1500 w szklarniach. Dyrektorem Ogrodu w tamtym okresie był profesor Treviranus. W 1851 roku dyrekcję ogrodu objął paleobotanik H. R. Goepert, dzięki któremu do dziś wrocławski Ogród Botaniczny zawdzięcza istniejący charakter. W ogrodzie powstał profil geologiczny a rośliny zostały opisane, wyetykietowane i udostępnione mieszkańcom miasta. W latach 1884 – 1889 dyrektorem Ogrodu był Adolf Engler. Za jego kadencji w Ogrodzie stworzono oparty na naturalnych cechach system państwa roślinnego. Przegrupowano i rozszerzono dział systematyki roślin. W 1888 oddano do użytku budynek muzeum botanicznego, który mieścił w sobie zielnik oraz dyrekcje Ogrodu Botanicznego i Zakład Fizjologii Roślin. Podczas działań wojennych Ogród został dotkliwie zniszczony, podobnie jak budynki na jego terenie się znajdujące. Podczas walk o Wrocław na jego obszarze znajdowało się stanowisko artylerii oraz składy amunicji. Był także miejscem w którym przyjmowano zrzuty w oblężonym Breslau. Tu także wiodła jedna z poszlak dotyczących śmierci i upadku samolotu gen Połbina. Do odbudowy Ogrodu przystąpiono dopiero w 1948 roku a jej inicjatorami byli profesor Henryk Teleżyński i Staefan Macko. W 1955 roku oddano do użytku budynek kaktusiarni, w 1958 mostek na stawie i kolejne budynki. Pierwszym po wojnie kierownikiem Ogrodu został Stefan Macko prowadzący Katedrę Ekologii i Geografii Roślin. Powierzchnia Ogrodu wynosi około 7 ha.

Ciekawostki

Nie dodano

Źródła zdjęć i informacji, ciekawe linki:

Wikipedia

Wikitravel

Ogród zgłosił:

Andrzej Nowiński ’Zieleń we wnętrzach'

Źródła zdjęć - pod każdym zdjęciem w powiększeniu. Źródła i autorzy opisów oraz dodatkowe licencje dla treści - przejdź do zakładki "Więcej Informacji" (powyżej).

ZNASZ MIEJSCE, KTÓREGO NIE MAMY?

ZGŁOŚ JE DO NAS

PODOBA CI SIĘ TEN PROJEKT?

POMÓŻ MAPIE FINANSOWO

CHCESZ GO WSPÓŁTWORZYĆ?

ZOSTAŃ WOLONTARIUSZEM

NAPISZ RECENZJĘ: